feb’s fotoblog

Afgelopen weekend trakteerden mijn ouders onze Xander op een tochtje met de “pannenkoekenboot” een tochtje met de boot op de Schelde tussen Temse en Sint-Amands en terug. En ondertussen een hele hoop pannenkoeken eten

Toch nog tijd genomen om een paar foto’s te maken van het landschap rond ons heen.

Het serietje wordt verdergezet

Vandaag moesten we bij mijn schoonouders gaan eten voor de verjaardag van Xander, en in de latere namiddag moesten we met mijn ouders een boottochtje maken met de pannenkoekenboot… dat maakte dat ik al mijn fotomateriaal ter beschikking had.

Toen vroeg mijn vrouw of ik niet een paar foto’s van onzen Brent wou maken in de tuin, en ik dacht, bon waarom nie, goeie voorbereiding voor de modellenshoot die er ooit eens van moet gaan komen, en nog wat portretwerk met de 70-200, why not.

Dit zijn de foto’s die eruit zijn gekomen:

Als ik ze zo zag op het LCD schermpje was ik er min of meer tevreden over, maar toen ik ze in Lightroom begon te bewerken, was ik er al iets minder tevreden over om twee redenen:

1. Scherpte – zit bij een paar van de foto’s niet helemaal goed mijn inziens, maar vermoedelijk niet helemaal zichtbaar op het kleine formaat hier.

2. De zonnestand – de foto’s zijn pal op de middag genomen (in de EXIF staat de tijd nog op het oude uur )  en die schaduwen storen me dus eigenlijk wel. Dit had ik kunnen oplossen door een klein beetje in te flitsen, en ik heb er dus niet aan gedacht om die boven te halen. Een klein excuus is dat ik weinig tijd had omdat we moesten gaan eten, maar toch.

Alleszins al doende leert men hebben ze me altijd geleerd.

En zoals beloofd een paar beeldjes de komende dagen uit de Zoo van Antwerpen, ik heb besloten om er een reeksje van te maken,  omdat er toch een paar mooie beeldjes bij zitten, allez voor mij dan toch.

Alle foto’s zijn met de Sigma 70-200mm 2.8 gefotografeerd, waarbij ik stilaan gewend begin te geraken aan het gewicht van de lens, waardoor de foto’s toch al iets scherper worden.

Vandaag verjaart mijn oudste zoontje, 4 jaar wordt hij ondertussen al. Het gaat hard vind ik. Hij begint uiteraard ook al een grote jongen te worden.

Vandaag waren er niet super veel speciale dingen gepland. Vanmorgen uiteraard eerst alle cadeautjes ontdekken – een step, nu moeten we een beetje opletten of we worden omver “gestept”, 2 video’s van Winnie the Pooh – zijn all-time favorite, allez voor het moment toch, en nog zo een muziekje/lichtshow om ’s avonds te gaan slapen, uiteraard ook van Winnie… Belangrijkste is, dat hij er gelukkig mee is, wat moet een mens dan nog meer willen. Daarna met heel het gezin, wat zelden gebeurt in de week, ontbeten – koffiekoeken, en de papa heeft hem vandaag naar school gedaan, dat gebeurt in principe maar 1 keer per week. Een start van een leuke schooldag, want vandaag gingen ze met zijn allen naar de kinderboerderij – absolute fun dus voor hem en vanmiddag hebben ze dan de verjaardagscake in de klas opgegeten en is hij geschminkt als een tijgertje, en had de juf een hele mooie verjaardagshoed gemaakt. Dan is de kapper nog langsgeweest en daarna zijn we dan met het hele gezin uit gaan eten, en mocht onze Xander gaan voor zijn lievelingseten: frietjes !

Albij al heeft hij een leuke dag gehad, en komende zondag gaan we met oma en opa de pannenkoekenboot doen ! Ik ben benieuwd. Alleszins hier een paar beeldjes die ik vandaag met mijn 50mm en 70-200mm geschoten heb. Op hoge ISO’s.

Ik ben zo moe dat ik zelfs niet meer kan lachen …

En nog steeds niet…

Altijd kalm blijven:

En hier kan ik terug lachen ! Voor de techneuten, hier heb ik links van de camera mijn flits gelegd op 1/32 om een beetje een hogere sluitertijd te kunnen halen. Camera nog wel op ISO 800 en 2.8.

Zelfde opstelling:

En ik moet zeggen, hoe meer ik met mijn 50mm en 70-200mm fotografeer, hoe meer ik verliefd wordt op de kwaliteit van die lenzen. Prachtig gewoonweg !

Vanaf de volgende post begin ik trouwens met een serietje foto’s van ons uitstapje naar de Zoo van Antwerpen.

We zijn nu bijna aan het einde van onze Hawai reeks. De laatste dag in Hawai hadden we nog een hele dag om een en ander te gaan bekijken gezien onze vlucht pas ’s avonds laat was. We hebben er dus nog van geprofiteerd om een kaartje vol foto’s te schieten enerzijds, en een goede wandeltocht te gaan doen op Diamond Head.

Diamond Head is een volledige krater – nog een overblijfsel van een vulkaan uitbarsting waar je een stevig wandelingetje op kan doen op de top. Het was zweten maar bon, lang geleden dat ik nog eens zo een fysieke inspanning had gedaan.

Maar goed, het is een fotoblog, dus hier een paar beelden:

Eerst de bus nemen naar Diamond Head, want het was wel een eindje van het hotel

Een heel steile klim, met als dooddoener nog een stevig kuitenbijtertje voor wat betreft trappen:

Een mooie vuurtoren, vandaag nog steeds in gebruik, zie ook de koraalriffen die zorgen voor de grote golven:

Vanop Diamond Head hadden we ook goed zicht op Waikiki beach, ons hotel bevind zich in de buurt van het roze hotel…

En uiteindelijk heb ik vanuit de hand nog een pano trachten te maken, best even doorklikken voor het origineel beeld, maar dit geeft min of meer een idee van de grootte van de krater:

En voor degenen die zich echt niet kunnen houden, hierbij de link naar de volledige Hawai gallery.

Man, man, op de moment heb ik teveel foto’s geloof ik . Het is altijd wat, eerst klagen dat je te weinig fotografeert, en nu heb ik gewoon teveel foto’s om te laten zien. Of misschien ben ik gewoon te snel tevreden, is ook een mogelijkheid natuurlijk. Zelf vind ik soms dat ik evolueer ten goede in mijn fotografie, maar anderzijds denk ik dat ik te snel tevreden ben, wat is nu een goede foto, en wat niet… een heel moeilijke discussie lijkt me. Maar goed, dat houdt me niet tegen om met meer en meer plezier me met fotografie bezig te houden – en daar was het me toch om te doen.

Afgelopen weekend zijn we met het goede weer een middagje naar de Zoo van Antwerpen geweest – alweer goed voor een kaartje vol foto’s – zowel van het gezin als van een paar beestjes . Maar daar zullen jullie dus nog op moeten wachten tot ik mijn Hawai reeksje heb afgerond…

Vandaag is het dus tijd voor een paar interieurfoto’s (uit de hand) en ochtendfoto’s (jawel met statief) kwestie van een beetje idee te geven van het leuke hotel. Vooral leuk omdat het nog authentiek was – het oudste hotel in Honolulu en het eerste aan Waikiki beach. Met andere woorden beter dus dan de standaard gesneden koek zoals Hilton, Sheraton enz.

En hierbij nog een paar landschapjes:

en dan hebben we nog 1 postje over onze wandeltocht naar Diamond Head. En misschien nog wel een paar individuele beelden hier en daar…

Hier een paar foto’s uit Hawai die ik snel heb bewerkt allez enkel in Lightroom een en ander aangepast. Ik zou dringend eens wat Photoshop kennis moeten bijscholen om eventueel wat meer te kunnen spelen met effecten enz… maar meestal heb ik er het geduld en tijd niet voor. Hopelijk vinden jullie dit wat:

Je kan op de links klikken voor de ietwat grotere versies indien gewenst.