Ik had in een vorig postje had ik beloofd om iets te schrijven rond de lezing van Erwin Olaf.

Nu na lang nagedacht te hebben, wat schrijf je er eigenlijk over. Ik moet zeggen, het was de eerste maal dat ik een lezing van een bekend fotograaf meemaak, dus ik heb niet echt een referentiekader om aan te geven of het nu goed of slecht was. Dus bij deze ben je gewaarschuwd.

Het was redelijk last minute toen een vriend me vroeg of ik met hem naar de lezing wou, dus enige voorbereiding, en even kijken wat de fotograaf aan foto’s in zijn portfolio heeft zat er niet echt in, dus ik ben redelijk onbevooroordeeld naar de lezing geweest.

En het was ongemeen boeiend, de man (Erwin Olaf) kan heel goed vertellen, heeft behoorlijk wat humor (allez toch humor die ik goed kan smaken) en stond ook heel erg open voor vragen (waarvan eigenlijk weinig gebruik is gemaakt).

De lezing heeft toch zeker een twee-tal uren geduurd, en vormde een bespreking van zijn portfolio vanaf het begin van zijn carrière tot nu toe, en dit zowel van persoonlijk als commercieel werk in opdracht. Het leek me dat de man al behoorlijk wat gezien en meegemaakt heeft, wat ik eveneens uitermate boeiend vond omdat hij op die manier foto’s ook heel goed kon kaderen.

Alleszins, voor een eerste lezing, is me dit heel erg meegevallen, en ik ga nu toch ook proberen om meer van dergelijke lezingen mee te maken. Waarom ik dit zo interessant vind ? Wel heel eenvoudig – heel dikwijls worden foto’s onder amateurs heel, maar dan ook heel technisch bekeken, is dit wel goed, en dat wel goed… uiteraard blijft dat ook belangrijk, maar mensen zoals Erwin Olaf willen ook nog een boodschap proberen overbrengen, en dat is iets wat ik helaas te weinig terugvind in amateurfoto’s (inclusief de mijne).

Daarom dat zo een lezing interessant kan zijn als eye-opener, spontaan kreeg ik meteen wat ideeën om zelf ergens eens een aparte serie over te maken (nee geen Erwin Olaf kopies) en op die manier ook eens anders te fotograferen dan wat ik nu gewend ben (familie, en wat landschapkes hier en daar) en eens verder te proberen gaan dan wat  “technisch goede snapshots” (als je begrijpt wat ik bedoel).

Goed, op de website van Erwin Olaf kan je heel wat foto’s uit zijn portfolio bekijken, en zelfs in een lage resolutie downloaden (leuk als je je achtergrond al eens wil afwisselen ).

Welke galleries ik heel interessant vind:

• Chess (zijn eerste)
• Royal Blood
• Separation
• Fashion Victims
• Mature
• Paradise Portraits

Maar goed, hier drie pictures – de rest kan je dus op de website gaan bekijken:

©Erwin Olaf

©Erwin Olaf

Als je heel goed kijkt in de ogen van de man zie je Erwin Olaf zelf staan. (uit Paradise portraits). In Paradise Portraits vind ik zelf een heel aantal krachtige portretten zitten, omwille van de geweldige expressie die ervan uitgaat. Bovenstaande twee spraken me het meeste aan (de tristesse in de eerste, en de agressie in de tweede die er toch wel van afspatten vind ik)

©Erwin Olaf

Eentje uit Separation, let op, het kindje is dus een pop.

©Erwin Olaf

Deze foto komt uit een serie product fotografie voor Borek Sipek met moderne, heel dure meubelstukken in een omgeving waarin deze totaal niet worden verwacht. Het leuke aan dit verhaal is dat terwijl hij de foto aan het maken was, de politie arriveerde. In de rush van het maken van de foto, wou Erwin even absoluut niet gestoord worden en zag hij in gedachte al dat het beeld was verknoeid. Echter laat de politie hem zijn gang nog even gaan, en na het nemen van de foto wordt de man op de foto in de boeien geslagen op verdenking van moord… tsja …

Goed, hopelijk hebben jullie er iets aan, maar nogmaals, ik ben geen specialist. Ik kan alleen maar zeggen dat ik een interessante, leerrijke en boeiende avond heb gehad die dag.

Voor de whisky drinkers onder jullie, hier een linkje naar een mijn inziens interessant project van The MacAllan.

http://www.themastersofphotography.com/masters-of-photography.aspx

The MacAllan heeft een samenwerking opgezet met Rankin om een collectie te maken van 1000 unieke Polaroid foto’s die bij 1000 flessen Fine Oak 30 year whisky worden geleverd, gehandtekend en al

Ik drink al eens graag een whisky’ke, maar zulk een flesje van omgerekend 1.051,00 € is net iets te duur voor mij. Hoewel het volgens mij wel een prachtig collectors item is.

De foto’s daarenboven spreken me wel aan, en ze zijn online in een gallery te bekijken (momenteel ben ik nog niet door alle 1000 door).

Dat gezegd zijnde, moet ik naar goeie gewoonte nog een fotooke posten: hierbij nog een impressie van het strand van Narbonne, genomen tijdens ons verlof deze zomer.